|
|
|
|
Passerina leclancherii leclancherii (Lafresnaye, 1840)
Orde :Passeriformes Familie :Cardinalidae Groep :Passerina Soort :Leclancherii Ondersoort :Grandior
Verklaring van de naam: De naam is afgeleid van de naam van een Franse ontdekkingsreiziger, C.R.A. Leclancher.
Beschrijving: De Regenboogvink is ongeveer 13 tot 14 cm groot. De man heeft een fel blauwe rug en kop, een oranjegele borst, gele buik en de bovenkant van de kop kleurt groen. De pop is een fletse versie van de man, bijna een pastelversie ervan. Een jonge man lijkt sterk op een pop. Na drie tot zes maanden wordt de borst geler en de wangen blauw. De pop komt pas na enkele jaren op kleur. In tegenstelling tot de andere Passerinas is het geslacht dus relatief snel te bepalen.
Herkomst: De Regenboogvink heeft een beperkt leefgebied, namelijk het droge woud aan de Stille Zuidzee in Mexico waar hij het gehele jaar door verblijft. Het is er altijd droog en warm en van seizoenen is er weinig te merken. Dit heeft als gevolg dat een zorgvuldige acclimatisatie noodzakelijk is, zowel wat voeding als temperatuur en vochtigheid betreft. Ze verdragen geen vochtigheid maar kunnen, eenmaal geacclimatiseerd, onze temperaturen goed verdragen. Toch wordt dikwijls beweerd dat ze temperaturen onder de 10° niet verdragen en bijverwarming een noodzaak is. Wij gaan hier dus niet mee akkoord.
Gedrag: De Regenboogvink is een schuwe vogel die zich het meest op zijn gemak voelt in het lage struikgewas in de omgeving van water. Hij leeft van zaden, bloem-en boomknoppen, insecten en larven. Het hele jaar door heeft hij insecten ter beschikking. In gevangenschap wordt hij rustiger en minder schuw op voorwaarde dat de verzorger er voldoende tijd bij doorbrengt en hem af en toe wat lekkers (fruit, insecten) geeft.
Voortplanting in het wild: De Regenboogvink bouwt een diep komvormig nest in een stuik op een hoogte van één tot anderhalve meter. De eieren worden gedurende 12 dagen door de pop bebroed. Na 10 dagen verlaten de jongen het nest, ze kunnen dan nog niet vliegen en verstoppen zich in het lage struikgewas. Dan pas schiet de man in actie en voert de jongen uitsluitend met insecten.
Kweek in gevangenschap: Kweekresultaten zijn schaars maar zijn reeds behaald in Frankrijk, Engeland, Duitsland en België. Ze worden best per koppel gehuisvest in een vlucht of volière. Beplanting is aan te bevelen daar ze er zich in kunnen verstoppen, ervan kunnen eten en planten trekken insecten aan. Dit laatste is belangrijk daar ze in het wild het hele jaar door over insecten kunnen beschikken. Als er echter veel beplanting is zal je ze zelden zien. Kweekresultaten zijn ook reeds behaald in een traliekooitje (zie kweekverslag), dus het kan. Voorwaarde is wel dat het een rustig koppel betreft en dat ze de tijd krijgen te wennen aan de kooi en de verzorger. Indertijd zijn ze veel ingevoerd maar er is weinig mee gekweekt. Momenteel is er nog een handjevol kwekers in Europa die ervoor zullen moeten zorgen dat deze vogel in de avicultuur behouden blijft. Heb je een losse vogel of ken je iemend die er heeft, meldt dit aub, wij zorgen er dan voor dat deze vogel een partner krijgt of bij iemand gehuisvest wordt die op een serieuze manier zal proberen mee te gaan kweken.
Kweekverslag:
|
